Story Froot: Te kleine jurk
Een vrouw van zeker honderd kilo met een shaggie op haar lip hangt de was op. Haar hoofd hangt achterover zodat de rook niet in haar ogen komt. Haar jurk van verbleekte bloemetjesstof hangt om haar vormeloze lichaam. Het lichaam te groot, de jurk te klein. Ze kijkt me argwanend aan en zwijgt. Ik knik onzichtbaar.
Het erf is bezaaid met autowrakken, veelal oude Amerikaanse auto’s en Mercedessen. Ik ben bij Jason, de zwager van onze huishoudster. Jason is autosloper en heeft net als zijn vrouw een enorme omvang. Hij is zeker drie keer zo zwaar als ik. Gouden schakelkettingen versieren zijn vlezige witte lichaam.
Hij leunt in het portier van mijn auto en trekt de stoel eruit alsof het een luciferdoosje is. Met zijn dikke vingers stroopt hij moeizaam de bekleding van de stoel, het metalen skelet naakt achterlatend. Hij wijst naar het gebroken metaal in de rugleuning en kijkt me zwijgend aan. Ik knik en sta erbij als een schuchtere jongen. Zijn norsheid is intimiderend.
Zweet parelt over zijn voorhoofd, terwijl hij de gebroken ijzeren stang van de rugleuning last. Zijn adem is kort alsof hij te weinig zuurstof krijgt.
Hij beoordeelt mij zoals ik hem, in gedachten.
‘Is niks, Fiat,’ zegt hij.
‘Mercedes kan ik niet betalen,’ zeg ik.
Kort kijkt hij op, sigarettenrook wervelt omhoog langs zijn neus.
Even later zet hij de stoel weer in de auto.
‘Hoeveel krijg je van me?’ vraag ik.
‘Eén euro,’ zegt hij met verholen grijns.
Verhaal: Ben Solleveld
DEEL DIT ARTIKEL